Beste Slag bij Waterloo Festivalgangers,

Ondanks (of misschien zelfs wel dankzij) het akelige weer was het zaterdag in de Waterloostraat een geniaal en bovenal onvergetelijk feest! In de nog droge en bij vlagen zelfs zonnige middag Nederland zien winnen op het enige buitenscherm in Rotterdam, zomerse dansjes doen op de… muziek van Ntjam Rosie en haar band, hiphoppen met Zoociety, doorweekt meeschreeuwen/-bewegen op een van de laatste Coparck-optredens, om je vervolgens nóg doorweekter weer warm te housen op de electrobeats van Shameboy (check de video!). Er is deze editie zelfs een nieuwe, collectieve dansmove ontstaan; ik weet niet wie hem tijdens Shameboy’s optreden inzette, maar het met de hele straat door de knieën gaan om op het moment van aantreden van de climax los te gaan alsof je leven ervan afhangt, doop ik bij deze om tot de ‘Waterlow’. Die moeten we er inhouden!!!

Als je nog foto’s/filmpjes hebt gemaakt, mail deze dan s.v.p. naar info@slagbijwaterloo.nl of laat even weten waar we ze kunnen vinden, dan zetten we ze op de website.

Tot slot wil ik iedereen die het ‘Slag bij Waterloo Festival: The Wet Edition’ heeft meegemaakt, bedanken met een citaat dat ik net van Shameboy’s Facebook heb gepikt:
“had a great night in Rotterdam, thanks to a nice
crowd of insane people!!”

Shameboy is een samenwerking tussen de Vlamingen Luuk Cox en Dominik Friede. Het duo uit Leuven voorziet sinds 2004 menig dansvloer van een vette mix van electro en beats, in de traditie van The Chemical Brothers en Daft Punk. Nu ligt hun derde langspeler in de winkel onder de noemer 808 State of Mind. Die 808 verwijst naar de Roland TR-808 Rhythm Composer en is Shameboy’s favoriete drummachine, die ook voor een groot deel hun originele sound bepaalt. Live komt Shameboy overigens pas écht tot zijn recht! Gelukkig hebben ze tussen hun optredens op Loveland Festival, 10 Days Off en Pukkelpop nog een gaatje weten te vinden voor een show in Rotterdam. Voor iedereen die bezorgd is dat het nooit meer zó los zal gaan als vorig jaar bij Nobody Beats the Drum; check de video’s hieronder en wees gerust!
(more…)

De Amsterdamse band Coparck is na vier platen en meer dan tien jaar optreden een begrip binnen het Nederlandse popcircuit. Hun geluid is volgens frontman Odilo Girod het best te omschrijven als een ‘jazzed-up post-rocking city view’. De eerste drie albums Bird Happiness & Still Not Worried, Few Chances Come Once In A Lifetime en The 3rd Album doorstaan de tand des tijds met verve. Het vierde ‘A Dog And A Ponyshow’ is weer een fikse stap verder in de carrière van Coparck, maar helaas ook een van de laatste; Coparck houdt er na de zomer na ruim een decennium mee op. Dit is dus een van de laatste mogelijkheden om misschien wel de beste rockband van Nederland live te zien!
(more…)

Ntjam Rosie verhuisde op haar negende van Kameroen naar Nederland. Vorig jaar studeerde ze af aan het Rotterdamse Conservatorium binnen het departement Wereldmuziek. Maar de muziek die Rosie is moeilijk onder één noemer te vangen. Van beide werelddelen en muziekculturen waarin ze is opgegroeid, mixt Rosie haar eigen smaak bij elkaar: “Ik hou van wereldmuziek en folkmuziek - zeg maar echt tastbare muziek - maar ook bijvoorbeeld van westerse hiphop.” Op Rosie’s debuutalbum ‘Atouba’ uit 2007 is dan ook een breed scala aan invloeden te horen: West-Afrikaanse muziek, future-soul en buitenaardse-funk, die ze tot een geheel eigen sound weet te vermengen. Rosie deelde affiches met Roy Ayers en Erykah Badu, maar even serieus: op de poster met Napoleon is natuurlijk het allercoolst.
(more…)

Zoociety (voorheen Tipi800) uit Utrecht vermengt funk, soul en hiphop tot een ijzersterke mix. Bas, drums en gitaar zetten een daverende groove neer, scratches en toetsen zorgen voor een inventieve inkleuring. Over dit geheel spuugt de maniakaal energieke rapper zijn lijnen. Optredens van Zoociety eindigen dan ook steevast in een groot funkend feest.
(more…)